tag:blogger.com,1999:blog-113537652011-07-28T13:19:03.839+02:00forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.comBlogger651100tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-85245723061077366902010-01-25T14:03:00.005+01:002010-01-25T14:48:45.239+01:00

Este ye la mía primera entrada n'Asturianu. Puede ser que tenga enquivocus en la ortografía. Puede ser que nun sea yo el más entendíu en la Llengua Asturiana, y que, el que yo sea gallegu m'altere la conocencia.Tamién cavido que la Llingua Asturiana tien que contarse entre las llenguas cooficiales de España, y que, como las demás, tendría que tir el reconocimientu de toda la sociedad de

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-70979720759856849452010-01-21T20:38:00.003+01:002010-01-21T20:48:50.175+01:00

Son dificiles de adoptar. Os cambios, tantas veces, condicionan o noso xeito de pensar, de actuar, en suma, de vivir.Hainos que se resisten ao cambio, e hainos quen o reciben cunha aperta.Por todo iso, agardo aproveitar a oportunidade que se me presenta agora de recibir os cambios cunha grande aperta.Por eses cambios da vida sobrevidos, pode que publique menos aquí, ou pode que máis.Por todo isto

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1963408649135748522009-12-08T15:06:00.006+01:002009-12-08T15:16:44.711+01:00

Desde que nacemos, unha das necesidades do ser humano é expresarse. De feito, o primeiro ao que se lle anima (ou mesmo, obriga) a un ser humano levado a término (é dicir, mínimamente desenrrolado para a vida) é expresarse: unha palmadiña para que o recén nado exprese unha disconformidade por ter levado un pequeno azoute.Con todo, sexa por unha razón ou por outra, o ser humano precisa expresarse.

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-20413705745420910802009-10-01T20:05:00.003+02:002009-10-01T20:15:07.620+02:00

Ás veces, dase o curioso efecto (alentador ás veces, descorazonador outras) dunha teima que che dá voltas á chola, e que mesmo te volve un calco difuminado do que adoitas ser.Os embates da vida son moitos, pero ás veces, os maiores parten de nós mesmos. Son embates que practicamente ninguén pode negar que tivo sen estar fallando á verdade.O máis duro, con todo, é cando son as mesmas

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-83446964264017523762009-09-18T04:19:00.002+02:002009-09-18T04:42:44.455+02:00

Chegou o día. Hai un par, ou día e pico, cumplín un novo ano de vida. Aquí é cando me dou conta do pouco que parece que avancei en todo o que tiña que facer.Con todo, xa hai tempo que veño matinando algo: o porqué da lonxitude temporal da vida dos seres vivos. E é que canto máis pequenos, menos adoita durar. Aínda así, outra cousa é a percepción que se ten do tempo. Por exemplo: as formigas, con

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-24471278337998559762009-07-15T12:41:00.004+02:002009-07-15T13:12:46.244+02:00

Vexo con preocupación as últimas noticias que ameazan con retirar o apoio público ao Software Libre por parte da Xunta de Galicia.Alén dos máis de 2 millóns de euros empregados en actualizar licenzas para programas e aplicativos dunha empresa foranea (que non galega) coma é Microsoft, cómpre ter en conta as implicacións que ten todos estes movementos que se están a desenrrolar dende o seu actual

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-27322942260219672402009-06-14T16:25:00.003+02:002009-06-14T17:55:19.579+02:00

Hai quen di que á miña idade nada é de sorprender, e que, canta máis idade tes, menos te sorprenden as cousas.Sen embargo, sen chegar a ser unha sorpresa intensa e desas de deixa-la boca aberta, sinceramente me sorprende que aínda non se superara aínda a visión dual da realidade.Xa hai algún ano que outro, fixen unha miniserie de 3 artigos sobre a dualidade para open.vieiros que podedes seguir

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-74335675707775357892009-03-01T11:13:00.002+01:002009-03-01T11:21:24.507+01:00

Hoxe, en Galicia, decidimos quen levará a batuta da Xunta nos próximos 4 anos. Unha Xunta que, dalgún xeito, veu dende posicións 'nazonalistas' (si, así decían aqueles que seguiron a "Asamblea Nazonalista de Lugo" o 17 e 18 do Samartiño do 1918).Dicían que o apelativo "Rexionalista" non incluía tódalas súas aspiracións. Tamén recollían propostas que, aínda hoxe, deberían ser obxectivo de todos, e

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-47439120459306830512009-02-23T03:20:00.002+01:002009-02-23T03:32:17.567+01:00

Era unha noite especial. Comezos de entroido, amizades, disfraces. Apareceu ela. Realmente, teño que recoñecer que me sorprendeu. Tiña a face de cor lua azul, e á mesma lúa crecente pintada nela.Realmente, era unha expresión tan artística coma máxica. Realmente convertírase nunha verdadeira fada que podería ser quen de enfeitizar ao máis pintado. E se a aquel cadro lle engadimos aquel sorriso,

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-4432952494721555652009-02-15T14:16:00.000+01:002009-02-15T14:17:17.472+01:00

Veño de ver en TVE unha parte dun capítulo de "Planeta Tierra" adicado aos desertos. O máis curioso do tema, é que, semella ser, que as dunas veñen formándose dende hai milenios pola acción erosiva do vento (e a area nel contida) sobre as rochas que hai no deserto.Esas dunas poden estenderse durante centos de quilómetros e a base das mesmas pode levar "inmutable", según decían no documental, uns

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-56608636132854881242009-01-05T04:14:00.004+01:002009-01-05T04:26:50.222+01:00

Ás veces, semella que o mundo non quere ver. Pechamos os ollos ante os problemas, e tomamos a "pastilliña azul" para seguir no mundo dos soños, nun mundo etéreo que, mesmo sendo así, sabemos que é irreal e que é froito do que outros nos impoñen.Iso, por veces, fainos aposentarnos e protestar refunfuñando se se nos propón ir máis alá, e loitar por aquelo que, con todo, no mesmo xerme da nosa alma,

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-86392076997325084812008-11-29T00:49:00.003+01:002008-11-29T00:55:34.743+01:00

As semanas pasadas téñenme mareado, e non é que eu sinta mareos nin cousa semellante, pero, con todo, non me acabo de atopar.Respondo a moitas cousas con medo, con ese o que me tento enfrentar cada día, pero, ás veces, semella que me supera, e é dificultoso facer as cousas con algunha fobia sempre enriba.Pero, o primeiro, que, evidentemente hai que facer é non se render, e ir adiante pase o que

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-46386331136457891872008-10-17T03:10:00.002+02:002008-10-17T03:19:47.738+02:00

Ás veces, vémonos un tanto perdidos, e non sabemos cara onde ir. Así estou neste momento, atrapado nos meus pensamentos, nas miñas fobias, nos meus medos, plantexándome cada intre como inutil...Mais sei que, dentro de min, áchanse moitos azos de ir adiante, de superar uns dificiles momentos q ue duran xa demasiados, miles de días mesmo, e que semellan cronificados.Mais se algo hai de certo no

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-78583526715545365402008-09-02T00:25:00.002+02:002008-09-02T00:27:44.985+02:00

Aínda que está en castelán... gostaríame que lérades esta pequena composición miña, e agardo que vos sirva, alomenos, é o resultado de que alguén removeu algo no meu interior.Velaquí vos deixo a ligazón:http://eolica-es.blogspot.com/2008/09/fuente-del-pensamiento.htmlE próximamente... máis deste tema... non me perdáde-la pista ;).

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-88260679640158178722008-08-27T02:04:00.004+02:002008-08-27T02:07:21.751+02:00

Teño sono. Pero un desaforado. Cecais... algo que outros días agardaba con impaciencia, pero hoxe me molesta, mesmo para pensar en durmir.Con todo, non é raro: preciso descansar. Supoño que todos o precisamos, pero, en intres coma este, cecais o precise dun xeito especial.Teño que tomar folgos para, en poucas horas, comezar un longo e, agardo, que produtivo día. Unha xornada que me leve a aquelo

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-32338643909689263582008-07-08T14:28:00.002+02:002008-07-08T14:36:38.660+02:00

Levo anos buscando razóns. Razóns para o que me impide concentrarme, que me impide estar a unha soa cousa, e outras veces, faime estar tan concentrado que me abstraigo do resto do mundo.A explicación semella sinxela: fállanme os inhibidores latentes..¿Inhibiqué? -estarédesvos a preguntar.E é que os inhibidores latentes son uns circuitos cerebrais que filtran a información non relevante para

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-8444912182988419122008-05-24T04:02:00.002+02:002008-05-24T04:08:00.112+02:00

¿A veces non vos pasa que semella que varios días se convertiran nun día contínuo de non parar, no que o descanso non é descanso?. Pois esto ven de pasarme a min.Mais, con todo, vou buscando o descanso alí por onde asoma, buscando a noite na que poida durmir decentemente, e que faga que os días volten a ser días, as semanas se tornen semanas de novo, e que o desenrrolo natural das cousas, siga o

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-13471275522918439172008-05-13T01:35:00.004+02:002008-05-13T01:48:32.465+02:00

¿Dádesvos conta?... A primeira vez que tentamos ver un problema, no canto de asumir que existe, sinxelamente negámolo.Podemos dici-lo en verbas, pero interiorizalo e asumilo interiormente, iso xa é outro cantar.Mais, cando o problema está agochado no máis íntimo do noso ser, aínda resulta máis complexo. Nese intre, a mente racional, e tamén algúns resortes irracionais, saltan tentando enterrar

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-41780456190005967942008-05-06T16:30:00.004+02:002008-05-13T02:23:04.212+02:00

Como xa veñen facendo varios bloggers, vou reseñar aquí as verbas polas que algunha xente chega aquí, e que, moitas veces, non teñen demasiado que ver con este lugar virtual.Velaquí van:Bus de comunicacion (6 visitas): Descoñecía que este fose unha bitácora informática, con todo, parece que xa estaban agardando por Eolica Tec.Eolica (6 visitas): Si, así se chama esta bitácora.Que es un bus de

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-62603874849792834832008-04-09T12:24:00.003+02:002008-04-09T16:21:47.607+02:00

Unhas poucas verbas no medio de centos, mesmo de miles ou millóns, poden ter tanto, ou mesmo máis significado que todas as demáis. E non é que as demáis non teñan valor, senon que estas condensan un significado que as fai especiais. Un significado ás veces inesperado, outras impredecible, pero que sempre axuda a desentrañar un pouco o misterio da persoa que lle dá sentido.Todo isto, pasoume hoxe,

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1387015467140846072008-03-12T03:35:00.002+01:002008-03-12T03:49:00.798+01:00

Sempre me preguntei de que están feitos os recordos. Hai quen defende que están feitos de morriña, hai quen di que son maioritariamente imaxes, outros que son sons, mesmo hai quen defende que están feitos de olores, hai quen di que son a integración de todo.Con todo, o crucial deles é a relación que temos con eles, e o seu significado, pois, uns meros recordos, un "mira, estiven alí, estaba tal

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-34232493961473106722008-03-06T02:59:00.003+01:002008-03-06T03:21:22.353+01:00

Din en química que a entropía é a medida do desorde dun sistema. Deste xeito, un gas ten máis entropía (desorde) que un líquido, posto que as súas moléculas pódense mover en tódalas direccións do recipinte ou lugar que ocupen, mentres que as dun líquido verían o seu movemento limitado un chisco polo das súas veciñas no mesmo líquido. Mais se algo nos deixan claro na química é que, na

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-71716204684117840092008-03-06T02:31:00.005+01:002008-03-06T02:47:20.735+01:00

Tan sinxela e é a solución para moitos dos nosos problemas. De feito, ela axúdanos a estar en paz con nos mesmos e cos demáis, e mesmo a querernos e querel@s.Ata o problema máis dificultoso sería mesmo doado de resolver se sempre a consideraramos á hora de avaliar calquera problema, de calquera tipo. E, se mesmo o utilizaramos coas persoas de máis preto (e mesmo de máis lonxe), mesmo non

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-71200511324889889972007-12-17T19:24:00.000+01:002007-12-17T19:48:25.063+01:00

Hoxe estiven alí. Cecais noutra lingua, ou na mesma: na das sustancias etéreas. ¿que foi de todo?. Pois... realmente non o sei, pero segue no punto medio entre as substancias da alma e do corpo e aquela nube que vai cambiando a cor de branco a azul, de azul a gris. Hoxe tamén sentín eses baleiros cheos de materia e enerxía que ti, só ti,podes crear para os tempos de aquí e de acolá.¿Que queres

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-68847550567857859442007-11-10T05:21:00.000+01:002007-11-10T05:40:13.970+01:00

Era un venres normal, bueno, xa era sábado, aínda non amencera, nin eu durmira. Déronme por pensar moitas cousas. Semellaba estúpido que unha pataca me falase, pero bueno, de cousas curiosas está este mundo cheo.Con todo, pareceume curioso. Ela falábame de xentes sentíndose estúpidas por cáseque calquera cousas das súas vidas: traballo, relacións sociais. A verdade é que era triste notar a

Camerata eolicahttp://www.blogger.com/profile/12349597183141100293noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-46411655148997760862007-10-20T05:43:00.001+02:002007-10-20T05:43:18.434+02:00

Esta é unha proba de blog móbil

Camerata eolicahttp://www.blogger.com/profile/12349597183141100293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-79605277702929704032007-09-15T04:01:00.000+02:002007-11-21T06:43:58.519+01:00

O tempo escapa...e moito, e por iso o ser humano quere e, mesmo precisa controlalo. De aí a teima humana da exactitude nas medicións, e, máis concretamente, nas do tempo. De aí saiu o reloxo de sol, que se guiaba dese inmenso fachón estelar que o home vía poñerse e erguerse cada día. Claro está, que en canto comezou a viaxar, e mesmo viu que en certos lugares non se poñía (ou se erguía) o sol en

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-55493554753760326572007-08-06T12:47:00.000+02:002007-08-06T13:25:31.552+02:00

A música suponse que unha expresión artística. Como expresión artística, hai música intemporal, mesmo algunha con letra que se mantén con sentido aínda séculos despois. Con todo, hai un tipo de música que, ano a ano, enche listas de éxitos e, cos seus ritmos pegadizos (por veces, pegañentos) atopamos, ata mesmo na sopa.Como posiblemente xa descubristes trátase das cancións do Verán.Ata o de

Camerata eolicahttp://www.blogger.com/profile/12349597183141100293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-86411044780009528802007-07-19T02:00:00.000+02:002007-07-19T02:37:22.070+02:00

Si, teño que recoñecelo: Teño unha mente dispersa. Agora ben, as ideas dispersas e diverxentes, tamén son moitas veces, asociativas. Con todo, esto dame varios problemas. O primeiro deles, é como podo concentrarme, e evitar cambiar de tema de pensamento a cada intre; e parte dos demáis problemas, veñen deste.Aínda con todo isto, veño pensando nas ultimas datas que, no canto de concentrarme,

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-66123428443407318912007-07-13T12:26:00.001+02:002007-07-19T02:40:07.401+02:00

Se o centro das tres é Lidia, con todo o punto de equilibrio é Laura. É pouco común atopar nunha soa persoa unha mestura tan equilibrada de experiencia e observación que atopamos nela. Non sei se lle gusta a fotografía, pero da a sensación de que o seu ollar retrata a realidade dun xeito único. Atenta e discreta, semella desas grandes persoas que, sen chamar a atención, atopan o seu camiño

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-86496008515271466682007-07-13T01:22:00.000+02:002007-07-13T01:32:52.518+02:00

O seu nome, mira que o levo oído na miña vida veces, nomeando a diferentes persoas, e, polo tanto, teño -en principio- recursos para facer a asociación entre nome e imaxe da persoa en cuestión. O que sucede é que o lío entre as dúas L (Laura e Lidia), lioume a cabeza durante un par de días. No aspecto do seu xeito de ser, hai que dicir que para min é todo un enigma, aínda que hai certas cousas

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-7975776493976955502007-07-13T00:56:00.000+02:002007-07-13T01:22:18.441+02:00

Curiosamente, o seu nome foi o que máis me costou reter. Non é que me pareza dificultoso, é ben máis común que Anael, e mesmo hai persoas públicas (Lidia Bosch, por exemplo) que comparten nome. Ata aí, ben. Pero non sei porque, as dúas L (Laura e Lidia) liaronme a cabeza algo ao principio. Agora, con todo, xa distingo sen problema, e, co tempo -non moito, pero realmente revelador- xa teño algún

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-12003036911991444362007-07-12T23:40:00.000+02:002007-07-13T01:10:42.379+02:00

Cando un coñece a alguén adoita preguntar o seu nome. E cando alguén tan despistado por veces coma min, pregunta un nome é curioso cando dun plumazo, lle asocia o rostro da persoa ao nome e o retén directamente, sen problema para recuperar tal información.Eso me pasou con ela, e é que eu que sei, preguntas un nome, e o que menos te esperas e atoparte cun nome que, por pouco común, non atopas

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-88796912092774437942007-07-12T21:17:00.000+02:002007-07-13T01:34:19.721+02:00

Vou nun bus. O Aire dá no meu brazo e semella como se a fiestra estivese aberta,mais non o está, só é o aire acondicionado.Con todo, é moi agradable ve-la verde paisaxe da nosa terra, mentres un recorda a intervención de Jenaro Castro, a moderación da mesa redonda por Moncho Lemos, o xeito 'mental' de falar de Pepe Coira, a claridade de ideas de Rocío González... e tant@s que me deixo.Pero o

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-61716092678411787092007-06-27T08:39:00.000+02:002007-06-27T08:40:52.474+02:00

Síntome só... de día, de noite, sempre. Pero, sobor de todo, non sinto acougo. Así, é dificil conciliar o sono, pero tentareino, aínda que sexan 4 horiñas de nada. Logo, pola tarde, marcharei. Non quedarei aquí, porque non paga a pena, e amáis, para coller un pouco de diñeiro e uns libros, tampouco fai falla tanto tempo.Xa voltarei para a semana que ven. Entón, estarei de cursiño, agardo que

Camerata eolicahttp://www.blogger.com/profile/12349597183141100293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-76628191320894034912007-05-19T19:45:00.000+02:002007-05-19T20:40:22.952+02:00

Un, ás veces, cóstalle concentrarse, ¿non vos pasou nunca?. A min, bastantes veces. Con todo, ás veces, non sempre é algo positivo. E é que, ás veces, a concentración nunha cousa, evádenos de outras moitas, tan importantes como aquelas nas que nos concentramos.E é que, ultimamente, como me teñen dito algunha vez, non perdo a cabeza, porque a teño sobre os ombros. E non perdo o 'h' de ombros,

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-61661490279644487802007-05-17T03:44:00.000+02:002007-05-17T04:56:08.784+02:00

Logo de máis de 9 horas de nomadismo, xa albiscamos no corazón, a chegada ao lar. E todo isto, cando comezamos a celebrar as -unhas veces doidas, e outras ledas, mais sempre nosas- letras. Mais desta volta, co sorrinte ollar, de Marina Mariño. Unha aperta. O nómada.

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-91910708361295847972007-04-25T13:11:00.000+02:002007-04-25T13:48:11.775+02:00

Hai tempo que deixei de tomar café, por varios motivos. Un deles, é que eu son xa suficientemente nervioso, para encima poñerme máis coa administración matutina de cafeína. Doutra, hai algún menciñeiro (nótese que chamo así, tanto os da menciña "oficial" como os das "alternativas") que me detectou alerxia (ou intolerancia, quen sabe) ao citado composto psicoactivo.Con todo, semella que o aroma do

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-45761449619832066662007-04-11T20:41:00.000+02:002007-04-11T20:46:45.239+02:00

Realmente, é curioso o que pode facer unha afición sobre a persoa á que inflúe. Pode non ter gañas de facer ren máis, pero a afición sempre busca tempo. É algo que vai dentro da persoa, e que sae cando menos te pensas.Un pode ter a voz mesmo un pouco tomada, que se ten a afición a facer radio ou algo semellante, non vai parar, agás que non teña voz en absoluto, de dar tempo á súa afición.Ese é o

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-69325388124460888492007-03-28T17:43:00.000+02:002007-04-25T13:26:23.650+02:00

Dende logo, comezar unha bitácora é unha aventura, e mesmo ata chega a ser case "adictivo".Mais o problema fundamental das bitácoras é mantelas organizadas -limitando o número de etiquetas- e actualizadas. Porque ao principio todo semella doado, fáisenos doado escribir. Pero logo... xa non é tan doado. E é que cada vez nos pedimos máis. Xa non nos abonda con contar o de cada día, queremos que

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-53576681277779696442007-01-10T19:36:00.000+01:002007-01-10T19:41:24.130+01:00

Cando se pronuncia esta verba, a xente inclínase a pensar en certos tipos de informacións sobre as persoas, e sobre unha soa orde da vida.Para romper estes esquemas, velaí vai o video máis íntimo sobre a vida humana e animal que eu, ata o momento, me atopei na vida. Vale, é máis ben unha animación, pero eu penso que non hai desperdicio. Conxugado con esa música, un/ha ata se emociona.Velaquí

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-56617879148922032002007-01-10T04:54:00.000+01:002007-01-10T05:01:35.817+01:00

Así lle chaman a ese tecido de intres que hai entre o fite e o sentimento, entre a luz e o reflexo, entre o agarimo e o amoroso sorriso. Así lle chaman a ese tecido que está fiado tan fino, que escapa entre as mans.Así é o tempo, esbaradío, sempre escapando.Máis, tantas veces, logo dun tempo, e sen saber porqué, ven a sorpresa, e nos regala voltar a sentir que merece a pena agardar. Recórdanos

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-17738897447614570962007-01-09T16:15:00.000+01:002007-01-09T21:20:18.897+01:00

¡Como cambian as cousas! Hai uns meses, ela era unha persoa, que aínda que loitaba por demostra-la súa inocencia ante lei doutro país, se vía unha persoa común, cos seus problemas e as súas felicidades, que, un determinado día, recibe (sen sabelo) a entrega na súa propia maleta de arsenal bélico.Agora, comeza a ser sinónimo de controversia (esta vez, menos mal, non política) polo uso económico do

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1160104701759252182006-10-06T05:10:00.000+02:002006-10-06T05:18:21.780+02:00

A mañá ameaza con vir... e o sono non fai mella suficiente. Penso como facer, desfágome en mil pensamentos, mil xeitos, mil ideas...O tempo pasa, e non me decido a dá-lo paso... non pode collerme un novo día sen descansar. Pero as ideas arremuíñanse na mente coma un furacán do maxín dando voltas e máis voltas. A festa foi para outros, mentres eu, logo traballaba, e ata folgando deixaba a festa

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1150906890536643392006-06-21T18:16:00.000+02:002006-07-04T13:15:01.590+02:00

Na rede hai de todo, realmente de todo. Nembargantes, poucas veces a creatividade dá como resultado algo tan sinxelamente xenial como dúas persoas adolescentes facendo o tolo diante dunha cámara.Tendo o humor unha presenza e necesidade tan alta nas nosas vidas, ás veces ven ben algo de aire fresco para fuxir do de sempre.E unha mensaxe en inglés para elas (son do Reino Unido): For You, Evski and

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1149644712847560412006-06-07T03:37:00.000+02:002006-06-07T03:56:35.510+02:00

Pode que non se saiba moitas veces onde está o limite que separa o interese da intromisión, e máis nestes convulsos tempos onde xa un non sabe a que aterse, porque descobre, pouco a pouco, o mundo na súa crudeza.E é que rara é a persoa que, mesmo a idade avanzada, leva conta de tódolos seus resortes mentais e físicos, e que coñeza, cun nivel de detalle enorme os procesos do seu pensamento e

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1145398466208871822006-04-19T00:14:00.000+02:002006-04-19T00:15:59.306+02:00

Algo me bloca, e xa nin durmo... e penso que sei que é. E é que esto é xa contra-natura.Non podo nin conciliar o sono. Preocúpame fallar unha vez máis. Gañar cada aprobado é como querer moverse e non poder. Semella aquel día, non hai tantos, no que non conseguía arrear. E eu erre que erre...ata que me tranquilicei e comecei a ir máis lento. Logo, mirei a temperatura: 38,5ºC. Asi non me estrana

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1143549978492432952006-03-28T14:02:00.000+02:002006-06-05T16:28:37.740+02:00

Durmía. Durmía pracenteiramente. A súa tersa e clara pel daba a sensación de ser suave, coma o tenro agarimo da brisa refrescante nunha calorosa mañá de verán.Mentres a música aloumiñaba os seus tímpanos, a súa face transmitía paz.Pouco a pouco, espertou, como unha bolboreta que sae da súa crisálida por primeira vez á vida aérea. O seu ollar esteundeu as ás lumínicas da súa alma ao seu

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1140737743805684982006-02-24T00:17:00.002+01:002007-01-10T05:11:18.324+01:00

Na rede, hai tempo atopei a magnífica páxina francesa (traducida ao castelán, entre outros idiomas) Jamendo , onde atopei un montón de novos grupos e autores, descoñecidos antes para min, e que distribúen as súas creacións baixo licencias Creative Commons . En concreto, chamoume a atención un disco que permite facer obras derivadas a partir de si mesmo (eu pronto o usarei nese senso), de Clemence

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1139111099163230792006-02-05T04:43:00.000+01:002006-02-13T13:00:39.876+01:00

O día era gris, hoxe gris esbrancuxado. Alomenos hoxe poderíalle pica-lo nariz que se, dunha banda era o sinal que a avisaba da súa incipiente reacción alérxica, alomenos, ao comezo, daba algo de gustiño (eso si, ata que os estornudos, toses e demáis reaccións normais do corpo a todas aquelas agresións ambientais, a facían caer nun estado de semi-inconsciencia con dores de cabeza constantes

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1137272058742657892006-01-14T21:47:00.000+01:002006-01-14T21:54:18.763+01:00

Logo dun lento despertar, saltei da cama a un novo día de incertidumes. Saber se chegaría ao bus, a que hora quedar con Nidia e logo como facer para facer un pouco de todo no día. Non perdín nin un segundo, entrei no baño, afeiteime, laveime un chisco, vestinme collín todo, e para fora. Cando saín, a vida xa comezara para moitos...14 de Xaneiro 10.25 h. ...Tiña 5 minutos, máis o tempo que me

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1136237583967889372006-01-02T22:28:00.000+01:002006-01-02T22:33:03.983+01:00

Nestes días, sempre atopamos á xente preocupada por 'comezar ben o ano'.Comezar ben o ano, significa facerse propósitos a cumplir durante o ano. Facer máis deporte, comer máis san, relaxarse ben logo do traballo, deixar de fumar... e todo ese tipo de propósitos.Tod@s os temos, algún deles alomenos. Quen non fuma, non debe deixar de fumar, pero pode que non faga tanto deporte coma debera. Ou

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1131516470862593082005-11-09T07:03:00.000+01:002005-11-09T07:07:50.873+01:00

Chegan as primeiras neves, mentres os barcos tremen, rompen, ou botan a homes á mar, algúns dos cales, rematan morrendo nela." Ti, azul intenso, que me chamabas, ao final xeaches as miñas ilusións, e fixéchesme teu... non rematei de contarche os meus azos, cando afogaches a luz do meu candil" Logo... chegará o branco, ou eso se agarda. o clima reaxústase, e eu penso que vou apagar cada vez máis a

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1131511980696595672005-11-09T05:47:00.000+01:002005-11-09T06:02:59.026+01:00

O corpo sen vida dun veciño de Marín de 49 anos, e tripulante do "Novo Apenino" (un arrastreiro do Grande Sol, baseado en Vigo) , foi atopado por Salvamento Marítimo, sobre as 22.30h. de onte, 8 de Novembro de 2005.O tripulante caera á mar, presuntamente por un golpe de mar.Informa Salvamento Marítimo de Fisterra, por medio da Radio Galega.Forza4.

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1129060496157821852005-10-11T21:54:00.000+02:002005-10-11T22:00:00.566+02:00

É curioso que o bus sexa un medio de comunicación terrestre.Con todo, moitas veces é un mero medio de transporte, pois é bastante dificultoso que a xente fale contigo, e aínda máis que a conversa inicial se convirta en conversa amena, logo en conversa para toda a viaxe, e logo, algunha vez en incipiente e boa amizade.E é que máis ben aprovéitase para descansar no bus... ou para mira-la paisaxe,

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1127531694842916412005-09-24T04:59:00.000+02:002005-09-24T05:15:45.066+02:00

De casualidade, apareceu nas nosas vidas. Veu pola necesidade de crecer, de alcanzar novos horizontes.No seu ollar, unha mestura emocionante e vital. A luz da mañá fúndese cos azos de chegar a vieiros novos. E cada día, imbúe a cada verba, a cada movemento, a cada sorriso, ese ímpetu vital de quen leva o sol no corazón, a mente limpa e ceibe e un corazón que se mostra ceibe, voando fora de todo

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1127430024765764492005-09-23T00:54:00.000+02:002005-09-23T01:00:24.770+02:00

Xa chega un novo alborexar. Xa pintan os ceos grises, por veces, e o frío vai tinguindo a paisaxe de novas cores.O que antes era da cor da carne, agora é de múltiples cores, que van dende a imitación da cor que, anteriormente agardabamos atopar, ata outros que nunca se pensarían para o propio coiro dun ou dunha.Namentres, a natureza comezará a cambia-lo verde polo ocre, e, logo, chegará,

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1123623560249098802005-08-09T23:31:00.000+02:002005-10-12T00:21:35.626+02:00

Din que non hai vida como a do estudante, pero pobre de ti que sexas estudante, e non che saia de todo ben a cousa, porque entón ese idílico esquema "estudio-vacacións-estudo" tórnase un pouco monótono, e un/unha non sae da primeira fase.E é que dará igual o día ou o mes no que te atopes, que sempre estarás agobiado por tal ou cual asignatura, ou exame, ou práctica... en fin... que se se adoita

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1119149214092037872005-06-19T04:29:00.000+02:002005-06-19T04:52:02.996+02:00

Todos temos oído falar deles. Sempre falan deles con grandes verbos e xestos. Sempre semella que temos que estar ilusionados con eles.Con todo, cando din que o son, raramente é certo; e cando din que están ben, e falan deles de xeito grandioso, pero sen darlle realmente maior importancia, entón é que realmente o son.Falo dos momentos históricos.Sempre nolos colan como a grande panacea, sorpresa,

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1119148046849660092005-06-19T04:16:00.000+02:002005-06-19T04:27:26.860+02:00

Realmente , cada vez doume máis conta de que nos queixamos demasiado. A escasos 2 ou 3 metros de min. Xusto detrás, están conectadas unha nai e unha filla. Mellor dito, a nai está conectada, mentres a filla durme. Sempre piden o mesmo ordenador, aquel que está máis escondido das olladas alleas. Ás veces a nai conéctase, pide un boli para apuntar, e apunta. Cecais aproveite para facer as

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1116870377928926432005-05-23T19:36:00.000+02:002005-05-23T19:49:14.263+02:00

Sempre ás presas. Nunca hai tempo para nada. "Non te deteñas" -din.Semella que foi onte, e xa hai case dous meses. Entón, era a festa informática organizada pola delegación de alumnos de Informática, no edificio de Ferro.E alí estaba el. Era un rapaz, alto el, ben portado, cunha presenza realmente agradable. Saudámonos e falamos. Interesouse por como ía eu, como me ía todo, e falamos de cousas

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1115811990660962172005-05-11T13:46:00.000+02:002005-05-11T13:46:30.670+02:00

Hai uns días, recibín estupefacto a nova: O director da Escola da Informática na que estudo, presentaba a súa dimisión. De xeito espontáneo, escribín un correo de apoio directamente á súa conta de correo electrónico. Mais sucedeu algo tan inesperado como esperanzador: Dado que na escola de informática na que estou matriculado, raramente as persoas se unen para algo, esta vez, non fun eu o

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1114258368755572842005-04-23T13:48:00.000+02:002005-04-23T14:26:18.700+02:00

É curioso como os opostos se dan a man, como se complementan, e, nalgún momento, chegan a semellar curiosas pérolas de casualidade.Por exemplo, aínda que eu non teña precisamente cualidades musicais, nacín xusto un mes despois de que morrera "O Rei do Rock", Elvis.Pois nunha desas casualidades, me ten a vida agora. Onte, ou un destes días morreu unha estudante de Empresariais de Santiago.

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1114221444969323932005-04-23T03:36:00.000+02:002005-05-12T18:31:31.513+02:00

Chegaba tarde. Coma sempre, bastante tarde: ¡¡5 minutos!!. Non sabía o que me agardaba. Evitaba correr o que podía pero... debía apurar, e así fixen, apurei o paso, pero ao final, non podía evitar correr.Ao chegar, como fun pola outra banda, salteime unha cola kilométrica. Cando chego, ¿que? ¿que non hai entradas?. ¡¡Que decepción!!. ¡¡Eu quero entrar!!. Algúns e algunhas, recuaban frustrados.Eu,

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11353765.post-1110768130828703472005-03-14T02:18:00.000+01:002005-05-12T18:35:06.296+02:00

Coma moitas semanas, fun naquel mesmo bus. E, como había algunhas semanas, quedara con Mara.Quedaramos en que lle instalaría o antivirus no seu ordenador portatil, e así o fixen. Logo dun intre, tras apaga-lo aparello, e gardalo na mochila, comezamos a falar.A conversación derivou en falar de Senén. Senén era o rapaz que lle tiña roubadiño o corazón. E só con nomealo a súa expresión gañaba en

forza4http://www.blogger.com/profile/05698801961139844900noreply@blogger.com0